Baza Patrolowa jest miejscem w którym patrol spędza noc – czas pomiędzy rozpoczęciem rutyny nocnej i końcem rutyny porannej. Założenie bazy patrolowej jest stałą rutyną która zawsze przebiega w ten sam sposób, według tych samych zasad i jest trenowana jak każdy inny element patrolowania. Baza patrolowa jest formacją patrolową i jest rozwiniętą wersją formacji postojowej.

D-ca patrolu rozpoczyna zakładanie bazy od 120 do 45 minut, w zależności od sytuacji taktycznej, przed zmrokiem. Za zmrok, uważamy takie warunki świetlne w których bardzo trudne było by trafienie, używając podstawowych przyrządów celowniczych,  stojącego żołnierza w mundurze maskującym na dystansie powyżej 50m.

Podczas planowania i trwania patrolu d-ca szuka (za pomocą mapy) odpowiedniego miejsca na bazę, zawsze mając co najmniej 2-3 miejsca do wyboru.

Baza musi spełniać podstawowe wymagania:

1.       Skuteczna obrona – środek otwartego pola, lub dno wąwozu nie są dobrymi miejscami.

2.       Rozmiar - musi być wystarczająco duża aby pomieścić cały patrol. – mała górka nie wystarczy na dwie kompanie żołnierzy

3.       Obserwacja – możliwa obserwacja otoczenia, co za tym idzie prowadzenia ognia – punkt 1.

4.       Maskowanie – baza nie może być łatwo widoczna z ziemi lub powietrza

5.       Dominacja – Baza nie powinna być dominowana przez inny teren

6.       Droga odwrotu – co najmniej dwie możliwe drogi odwrotu. Niedostępna góra, idealna do obrony , otoczona 3 km równiny może się stać pułapką

7.       Kontrola – d-ca z pozycji HQ musi być w stanie kontrolować linię obrony – być w stanie kontrolować każde stanowisko

8.       Wypoczynek – w bazie żołnierze odpoczywają i śpią – środek bagna nie spełnia tych warunków w taktyce konwencjonalnej

9.       Dostęp do wody – jeżeli jest przewidywany dłuższy postój

Procedura zakładania bazy:
 

1. Złamanie tropu – patrol zatrzymuje się w pobliżu miejsca wybranego przez d-cę, używając procedury Złamania Tropu (J-turn lub break-trail)
2. Obrona okrężna i nasłuchiwanie - przez co najmniej 15 minut aby upewnić się  że patrol nie jest śledzony.
3. Rekonesans D-cy  - d-ca daje sygnał polowy że idzie na rekonesans bazy, i zabiera ze sobą 2 skautów do ochrony. Ważne jest aby zwiad wrócił do reszty patrolu z tej samej strony co wyszedł aby uniknąć kontaktu blue-on-blue.  D-ca określa czas jaki zajmie mu rekonesans i omawia plan awaryjny.  Dowództwo nad pozostałą częścią patrolu przejmuje zastępca (sierżant)

1. Wyznaczenie miejsca D-ca patroluje wraz z eskortą – z reguły razem z skautami, szukając odpowiedniego miejsca na założenie bazy.
2. Wyznaczenie pozycji 12 i 6 W miejscu przeznaczonym na bazę d-ca wyznacza:
    

Zaznaczenie drogi powrotnej Kiedy D-ca wyznaczył pozycję 12`, HQ, i 6` upewnia się że skauci wiedzą gdzie te pozycje się znajdują. Grupa zwiadowcza rozpoczyna patrolować z powrotem do reszty oddziału. Jest zadaniem skautów aby doprowadzić d-cę (który ma inne zadania na głowie) z powrotem do oddziału jak i również doprowadzić oddział na miejsce bazy. Skauci mogą to zrobić w następujący sposób:

                                   i.      Określając azymut do bazy

                                  ii.      Zaznaczając drogę – nacinając drzewa, wieszając światełka chemiczne, rozsypując proszek do zasypywanie stóp. Zaznaczenie drogi musi być dyskretne żeby nie zdradzić pozycji, i na tyle widoczne żeby miejsce bazy mogło być odnalezione.

4.  Patrol do Bazy
   1. Grupa zwiadowcza powraca do reszty oddziału używając odpowiedniej procedury RV.
   2. D-ca informuje 2IC o miejscu bazy, kierunku i dystansie.
   3. Oddział wstaje i przyjmuje formację „szereg” zachowując odpowiedni odstęp. Skauci którzy towarzyszyli dw-cy są na początku formacji – oni prowadzą oddział do bazy
   4. Kolejność w szeregu:
       

5. Patrol zbliża się do bazy od pozycji 6` - w tym miejscu pierwszy skaut zajmuje pozycję ogniową  plecami do pozycji12` - teraz reszta patrolu przechodzi przez jego pozycję do centrum bazy HQ.
    

5.  Zajęcie pozycji
   1. Kiedy pierwszy skaut jest już w pozycji 6`, sygnalizuje on przechodzącym obok niego żołnierzom ze to jest pozycja „6`” używając znaków patrolowych ( pięć palców potem jeden tej samej ręki)
   2. Drugi skaut prowadzi resztę patrolu przez pozycję HQ, wskazując ją znakiem patrolowym (porucznik, potem wskazanie dłonią pod nogi miejsca HQ) .
   3. D-ca zajmuje pozycję w HQ, z której kontroluje zajmowanie pozostałych pozycji.
   4. Drugi skaut prowadzi resztę oddziału do pozycji 12` w której zajmuje pozycje ogniową plecami do 6`
   5. Sierżant, Rozpoczyna rozprowadzane reszty oddziału po okręgu, zaczynając od pozycji 12` według ruchu wskazówek zegara, wyznaczając indywidualne pozycje ogniowe:

                                                               i.      Pierwsza sekcja – od 12` do 4`

                                                             ii.      Druga sekcja – od 4` do 8`

                                                            iii.      Trzecia sekcja – od 8`do 12`

6. Po wyznaczeniu pozycji, żołnierze przyjmują pozycje ogniowe, zdejmując plecaki i kładąc je obok swoich stanowisk. Sierżant wyznacza sektory odpowiedzialności każdego strzelca, w taki sposób aby sektory ognia pokrywały się i kryły ogniem sąsiadującą sekcję.
7. Pozycje MG znajdują się w następujących miejscach:

                                                               i.      Pierwsza sekcja – 12`

                                                             ii.      Druga sekcja - 4`

                                                            iii.      Trzecia sekcja - 8`

8. Stand to – Sierżant wraca do HQ i informuje d-cę o rozstawieniu oddziału. D-ca w międzyczasie zaszyfrował i wysłał meldunek do centrali informujący o aktualnej pozycji bazy, i ewentualnie przekazał raport patrolowy z przebiegu dnia lub odebrał kolejne rozkazy. Radiooperator również zajmuje pozycję w HQ. Patrz schemat.
    

6. Stand down – kiedy zapadł zmrok, i nie ma znaku obecności przeciwnika, d-ca daje sygnał „stand-down” , oddział rozpoczyna nocną rutynę, warty są pełnione przy pozycjach MG aż do rozpoczęcia procedury porannej.
    
7. Po ogłoszeniu Stand-down, sierżant wyznacza granice bazy patrolowej linką. Jeżeli jest taka możliwości. Linka zapobiega zabłądzeniu żołnierzy podczas nocnej zmiany warty. Linka jest na tyle cienka że w nocy nie dekonspiruje w żaden sposób bazy patrolowej, a za dnia skutecznie wyznacza jej granice.

SCHEMATY

Procedura zakładania bazy patrolowej jest pokazana na poniższych schematach. Schematy przedstawiają standardową sekcję piechoty składającą się z 9 żołnierzy oraz element dowodzenia składający się z porucznika sierżanta i radiooperatora. Sekcja numer 1 jest niebieska, sekcja 2 czerwona a sekcja 3 zielona. Element dowodzenia został zaznaczony na żółto.

Copyright 2004 - 2005:

Wszelkie prawa zastrzeżone. Autorzy serwisu SPECOPS nie ponoszą odpowiedzialności za wykorzystanie, prawidłowe lub nie, zawartych tu informacji. Wszystkie operacje w terenie niosą ze sobą element ryzyka. Informacja jest prezentowana tylko dla celów edukacyjnych. Informacje i wiadomości zamieszczone na serwisie SPECOPS pochodzą wyłącznie z ogólnodostępnych źródeł: książek, opublikowanych podręczników wojskowych oraz Internetu. SPECOPS nie reprezentuje jakichkolwiek poglądów politycznych, nacjonalistycznych lub religijnych. SPECOPS nie reprezentuje jakiejkolwiek organizacji, stowarzyszenia, służby mundurowej lub grupy paramilitarnej. SPECOPS nie wyraża opinii przedstawiających oficjalną doktrynę i politykę Armii Australijskiej lub jakiejkolwiek innej organizacji lub służby mundurowej.  Opinie i poglądy wyrażane na forum dyskusyjnym SPECOPS nie są poglądami Autorów. Kontakt: email: specops_pl@tlen.pl
Logo "SPECOPS First to Fight" jest własnością SPECOPS AUSTRALIA. Projekt logo "SPECOPS" - Virtual Suspects.