Bojowe metody prowadzenia ognia                                                                    
ostatnia aktualizacja: 20.11.2006

"first rule of a fire-fight - HAVE A GUN!
(pierwsza zasada walki ogniowej - MIEJ BROŃ!) Pułkownik Jeff Cooper.

Nowoczesna broń kalibru 5.56mm charakteryzuje się wysoką prędkością wylotową rzędu 900ms^-1. W rezultacie trajektoria wystrzelonego z niej pocisku jest bardzo płaska na dystansie do 300m. 300m to przyjęty średni dystans bojowy piechoty operującej w teatrze Europejskim. Oznacza to że w praktyce strzelec nie musi uwzględniać poprawek na dystans i wiatr na tym dystansie.

Jeżeli broń została przystrzelana na dystansie 200m. To na dystansie 200m pocisk trafi nie więcej niż 5cm nad cel, a na dystansie 300m nie więcej niż 5cm pod cel. Huraganowy wiatr nie zniesie pocisku na dystansie 300m o więcej niż 10cm.

W praktyce, strzelając do ludzi na dystansie do 300m, nie ma znaczenia że zostaną trafieni 3cm w lewo czy 10cm w prawo.  

Rozróżniamy 3 dystanse bojowe: 

1. BEZPOŚREDNI  0 do 50m (walka w pomieszczeniach, teren zamknięty)
2. BOJOWY 50 do 300m (walka w mieście, terenie otwartym)
3. DALEKI powyżej 300m (w praktyce maksymalny skuteczny zasięg przeciętnego żołnierza)

Dystans bezpośredni charakteryzuje się agresywnością wymiany ognia i dużym zużyciem amunicji.  Opanowanie, odporność psychiczna, umiejętności manualne i strzelanie instynktowne odgrywają największe znaczenie podczas wymiany ognia na dystansach bezpośrednich.

Na dystansie bojowym rozgrywa się większość kontaktów ogniowych z przeciwnikiem. Podstawowe zasady strzelectwa odgrywają kluczową role. Dobry uchwyt broni, szybkie złapanie obrazu celowniczego, sprawna zamiana magazynków, szybkie tempo ognia mają tutaj największe znaczenie. Przeciętne tępo prowadzenia ognia na dystansie bojowym to około 40 do 60 strzałów na minutę.

Dublety

Ogień prowadzony jest dubletami lub krótkimi seriami. Dublet to wystrzelenie dwóch pocisków poprzedzone 1 do 2 sekundowym celowaniem w krótkim odstępie. Dwa pociski mają większą szansę trafienia niż jeden. Jeden magazynek to 15 dubletów. Podczas osłaniania elementów grupy, odstęp pomiędzy dubletami powinien być równomierny. Jest to potwierdzenie dla osłanianej grupy że podczas przemieszczania się są kryci ogniem. Dwie prowadzone metody strzelania dubletami to "Kontrolowana Para" oraz "Hammer".

Walki w okolicy Mosulu. Kontrolowany ogień, dobra pozycja strzelecka - USMC w akcji.
 

Dublety - broń krótka

Idea dubletów powstała w erze sześciostrzałowych rewolwerów i pistoletów typu Colt 1911 gdzie pojemność magazynka rzadko przekraczała 8 naboi. Powstał dylemat - jak szkolić ludzi żeby nie marnowali całej amunicji na jednym celu, a z drugiej strony żeby nie poprzestawali na oddaniu jednego strzału, po którym sprawdzali wynik ich ognia. Ustalono że 2 strzały w każdy cel będą techniką optymalną. Oryginalna idea "Double-Tap" traci dzisiaj cześć swojej wartości. Większość pistoletów ma magazynki o pojemności co najmniej 15 naboi. Oznacza to że można wystrzelić do 3 napastników 5 razy albo więcej. Dlatego dzisiaj większość instruktorów naucza że ogień jest prowadzony rytmicznie do celu aż do jego wyrażanego obalenia. W ten sposób są szkoleni na przykład agenci FBI. Dla żołnierza pistolet jest  bronią awaryjną umożliwiająca zdobycie karabinu w sytuacji krytycznej.

Ogień Rytmiczny

Ogień rytmiczny jest wolniejsza wersją ognia seryjnego. Polega na prowadzeniu ognia w trybie semi-auto, gdzie każdy wystrzelony pocisk jest świadomie wycelowany w kierunku przeciwnika, a strzały następują w odstępach 0.5 do 1 sekundowych. Po oddaniu pierwszego strzału strzelec niweluje efekt odrzutu broni i oddaje kolejny strzał.

Ogień Seryjny

Ogień seryjny to krótkie kontrolowane serie po 3-4 strzały oddawane w kierunku przeciwnika w równomiernym odstępie. Jeden magazynek powinien wystarczyć na oddanie 7-10 krótkich serii. Podczas strzelania kontrolowanymi seriami broń może znajdować się w fazie niewielkiego ruchu w płaszczyźnie poziomej. Pozwoli to na pokrycie większej powierzchni ogniem. Idealnie, na dystansie 50m, seria 3 pocisków pokrywa fragment frontu o szerokości 3 metrów.

Żołnierz ADF prowadzi ogień krótkim seriami podczas kontaktu w Iraku. Obraz zarejestrowany przez noktowizor.

Ogień Ciągły

Często można spotkać się z idea że ogień ciągły jest swego rodzaju tabu i jego użycie świadczy o braku profesjonalizmu. Istnieje wiele sytuacji w których prowadzenie ognia ciągłego jest niezbędne. Ogień ciągły jest stosowany do uzyskania natychmiastowej przewagi ogniowej nad przeciwnikiem. Ogień ciągły jest stosowany w następujących przypadkach:

• Zasadzka

• Oderwanie się od przeciwnika

• Prowadzenie ognia do samolotów

• Obrona przed atakami samochodów pułapek

• Obrona przed zmasowanymi atakami falowymi

W przypadku broni klasy Steyr / M16 maksymalna liczba 30 nabojowych magazynków jakie można wystrzelić w trybie full-auto w ciągu minuty to około 5 magazynków. Można wystrzelić więcej ale wtedy może nastąpić nieodwracalne uszkodzenie broni. Broń zasilana taśmowo ma o wiele większa tolerancje na prowadzenie długotrwałego ognia ciągłego. RKM klasy Minimi mogą prowadzić ogień z intensywnością do 400 pocisków na minutę. Po tym czasie niezbędną jest wymiana lufy.

Zmiana magazynków

Broń z pustym magazynkiem jest chwilowo bezużyteczna. Szybka zmiana magazynka powinna być stałym elementem szkolenia strzeleckiego. Trening zmiany magazynków należy prowadzić w każdej pozycji strzeleckiej, szczególnie z pozycji leżącej i podczas ruchu. Podczas przeładowania należy zejść z linii ognia, poprzez pochylenie sylwetki, przyjęcie pozycji leżącej lub inne chwilowe ukrycie.

Magazynek nie powinien być zmieniany po 100% wyczerpaniu, ale wtedy kiedy są w nim jeszcze 1-3 naboje. W takim przypadku w komorze nabojowej znajduje się cały czas jeden nabój gotowy do strzału a broń nie wymaga dodatkowego przeładowania. Liczenie strzałów jest niezbędnym czynnością podczas prowadzenia ognia. Wyczerpanie magazynka nie nastąpi wtedy w krytycznym momencie. Dodatkowo 3 przedostatnie naboje powinny być smugowe. Daje to strzelcowi dodatkową wizualną informację na temat kończącej się amunicji.

Puste magazynki nie są wyrzucane. Powinny być odkładane  kieszeni w oporządzeniu lub kamizelce.  Puste magazynki powinny być zawsze odkładane w to samo miejsce. Jedną metodą jest pakowanie pełnych magazynków do góry nogami – jeżeli zostaną wyjęte, w naturalny sposób leżą w ręce gotowe do załadowania. Natomiast puste, wkładane podajnikiem do góry, są już na pierwszy dotyk łatwe do rozróżnienia. Podczas gwałtownego przemieszczania się, puste magazynki można wrzucać za koszulę co zapobiegnie ich straceniu.

Logika zmiany magazynka

Poniżej opisuje proces myślowy który nasypuje podczas zmiany magazynka - ten proces jest podstawą do opracowania optymalnych procedur tej czynności.

1. Bron nie strzela - albo się zaciekła albo skończyła się amunicja (zakładam że strzelec to rozróżnia)
2. Trzeba o tym powiedzieć kumplom żeby mnie osłaniali
3. Nie mogę strzelać - nikogo nie zabiję, więc chwilowo jestem bezużyteczny - lepiej się schować niż niepotrzebnie narażać
4. Trzeba załadować nowy magazynek....ale  blokuje go pusty mag... trzeba go wyciągnąć.
5. Pusty mag można: A) wyrzucić B) Schować

   A) Wyrzucam magazynek...  jak go wyrzucę to może być jeszcze potrzebny... po zakończeniu walki będzie go trudno znaleźć... nowy kosztuje u kwatermistrza 30 dolców... w nocy nie znajdę go na pewno... amunicja nie jest dostarczana w załadowanych magazynkach ale luzem....ale tu zaraz mnie rozwala - nie mam czasu! - WYRZUCAM MAG!

    B) Chowam magazynek... kwatermistrz mnie rozwali jak zgubię JEGO magazynek!.. mogę schować do przeznaczonej na to kieszeni - tak trzeba zrobić na oficjalnych zaliczeniach ale to trochę trwa... albo mogę go wrzucić do worka - szybkie, albo schować pod koszule - jeszcze szybsze

6. Wkładam pełny magazynek do broni
7. Jeżeli mam broń z mechanizmem blokującym - muszę zwolnić zamek - jeżeli mam prostszą broń - musze przeładować
8. Mogę strzelać dalej
9. Muszę o tym powiadomić kumpli - krzyczę "GOTÓW"

Standardowa zmiana magazynków

Standardowa zmiana magazynków jest podstawą do nauki bardziej zaawansowanych - szybszych - metod. Metoda została opracowana dla broni z której trzeba fizycznie wyciągnąć pusty magazynek - G3 / kbk AK / Steyr. Brak amunicji jest tymczasową awarią broni.

Procedura dla broni bez mechanicznego zatrzymania zamka w tylnej pozycji: (np.: kbk AK)

1. Poinformuj swoich kolegów o stanie Twojej broni: "AWARIA!!"
2. Zmniejsz swoją sylwetkę - przykucnij, schyl się - schowaj za jakąkolwiek zasłoną
3. Otwórz kieszeń amunicyjną
4. Odłącz od broni pusty magazynek
5. Włóż pusty magazynek do kieszeni amunicyjnej
6. Wyciągnij pełny magazynek i podłącz do broni
7. Przeładuj broń
8. Zamknij kieszeń amunicyjną
9. Poinformuj kolegów o Twojej gotowości "GOTÓW!"

Procedura dla broni z urządzeniem zatrzymującym zamek w tylnej pozycji:

1. Poinformuj swoich kolegów o stanie Twojej broni: "AWARIA!!"
2. Zmniejsz swoją sylwetkę - przykucnij, schyl się - schowaj za jakąkolwiek zasłoną
3. Otwórz kieszeń amunicyjną
4. Odłącz od broni pusty magazynek
5. Włóż pusty magazynek do kieszeni amunicyjnej
6. Wyciągnij pełny magazynek i podłącz do broni
7. Zwolnij zamek
8. Zamknij kieszeń amunicyjną
9. Poinformuj kolegów o Twojej gotowości "GOTÓW!"

Awaryjna zmiana magazynków

1. Poinformuj swoich kolegów o stanie Twojej broni: "AWARIA!!"
2. Zmniejsz swoją sylwetkę - przykucnij, schyl się - schowaj za jakąkolwiek zasłoną
3. Wyrwij z broni pusty magazynek na ziemię
4. Wyciągnij pełny magazynek i podłącz do broni
5. Przeładuj broń
6. Poinformuj kolegów o Twojej gotowości "GOTÓW!"

Uwaga: wiele osób traktuje każdą realną zmianę magazynka jako zmianę awaryjną. Zgadzam się z tym podejściem w przypadku CPP lub operacji AT które są intensywne i krótkotrwałe. Liczy się czas i prędkość reakcji. W takich sytuacjach życie zależy niemalże wyłącznie od indywidualnych umiejętności. Sytuacja wygląda inaczej w armii regularnej gdzie oprócz mnie, do celu strzela 29 innych facetów, w tym 6 z broni zasilanej taśmowo. W takiej sytuacji wyrzucanie magazynków nie jest uzasadnione.  Oczywiście są sytuacje gdzie wyrzucanie mag. jest uzasadnione np.: w sytuacji obronnej kiedy ogień jest prowadzony z okopu i wszystkie magazynki są ułożone przed strzelcem który jest stacjonarny.

UWAGA !!! WSZYSTKIE OPISANE PROCEDURY MOGĄ BYĆ WYKONANE SZYBCIEJ JEŻELI MAGAZYNEK NIE ZOSTANIE WYSTRZELONY DO KOŃCA I W KOMORZE NABOJOWEJ BĘDZIE ZNAJDOWAŁ SIĘ POCISK!

Patent - Język angielski jest dość popularny - tak samo można przypuszczać że potencjalny przeciwnik może rozumieć mój język ojczysty. Dlatego warto w ramach jednostki opracować kody operacyjne na "AWARIA" albo "PUSTY!"... swego czasu biegałem z moim plutonem po lesie i krzyczeliśmy "BANAN!" kiedy komuś kończyła się amunicja. Jest to detal, ale może stanowić dość istotny szczegół jeżeli przeciwnik jest na tyle blisko żeby nas usłyszeć - po co informować go o tym że właśnie nie mam amunicji?

Doładowanie Broni

Doładowanie broni to po prostu zamiana niepełnego magazynka na pełny w przerwie w walce. Każda okazja powinna być wykorzystana żeby podłączyć do broni pełny, 30-nabojowy magazynek. Podczas doładowania broni jeden pocisk zostaje w komorze nabojowej gotowy do strzału w sytuacji awaryjnej.

Mechanizm niszczenia celu

Bardzo trudno jest kogoś zastrzelić. Trafienie jednym śmiertelnym strzałem w cel jest w rzeczywistości trudne do uzyskania. Wszystkie armie świata szkolą żołnierzy by celować w COM - Center of Mas - czyli centrum masy ciała. Głównym celem jest zranienie przeciwnika a nie jego natychmiastowe  zabicie.  Zraniony przeciwnik powinien stracić mobilność, zarazem zdolności do manewru co znacznie ułatwi jego zniszczenie. Każdy unieruchomiony cel jest zniszczony.